Bijwerkingen melden in Nederland

Let op: deze pagina geeft algemene uitleg over pijn en ontstekingsremmers. Bespreek uw eigen klachten, uw medicijnen en elke verandering daarin met uw huisarts of apotheker.

Als een geneesmiddel op de markt komt, is het onderzocht in groepen die nooit zo groot en zo divers zijn als de werkelijke gebruikersgroep. Zeldzame bijwerkingen, of bijwerkingen die pas na lang gebruik opduiken, komen daardoor pas na de toelating aan het licht. Het meldsysteem is precies daarvoor bedoeld.

Wie kan melden

In Nederland kunnen zowel zorgverleners als gebruikers zelf een vermoede bijwerking melden bij het landelijke meldpunt. Een melding van een patient telt volwaardig mee: de beschrijving van wat iemand ervaart, is informatie die nergens anders vandaan komt. Ook de apotheek kan helpen bij het doen van een melding; die rol staat beschreven bij de apotheek en uw medicatie.

Wat een melding bruikbaar maakt

• De naam van het middel, bij voorkeur de werkzame stof en niet alleen de merknaam.
• De datum waarop het gebruik begon en de datum waarop de klacht ontstond.
• Een beschrijving van de klacht in gewone woorden.
• Welke andere medicijnen op dat moment werden gebruikt.
• Of de klacht veranderde toen het middel gestopt of aangepast werd.

Waarom de stofnaam voorgaat op de merknaam, staat uitgelegd bij de werkzame stof achter de merknaam.

Twijfel is geen reden om niet te melden

Een veelgehoorde aarzeling is dat iemand niet zeker weet of de klacht wel door het middel komt. Die zekerheid is ook niet de bedoeling: het meldpunt verzamelt vermoedens, en pas door veel vermoedens naast elkaar te leggen ontstaat een patroon. Een enkele melding bewijst niets; honderd meldingen met hetzelfde beeld kunnen wel tot een aanpassing van een bijsluiter leiden.

Melden vervangt de dokter niet

Een melding is een bijdrage aan de kennis over een middel, geen hulpvraag. Wie klachten heeft die aandacht nodig hebben, belt eerst de huisarts of de huisartsenpost. De signalen waarbij dat niet kan wachten, staan bij bloedverlies als waarschuwingssignaal en bij de medische informatie op deze site.

Wat er met een melding gebeurt

Meldingen worden gebundeld en doorgegeven aan de Europese databank, waar ze samenkomen met meldingen uit andere landen. Als er een signaal uit komt, kan dat leiden tot extra onderzoek, een aanvulling in de bijsluiter of, in een uiterst geval, tot het intrekken van een handelsvergunning. Dat is ook de reden waarom bijsluiters in de loop van de jaren veranderen; hoe die zijn opgebouwd, staat in hoe je de bijsluiter leest.

Waarom ook oude middelen gemeld worden

Er bestaat een misverstand dat melden alleen zin heeft bij nieuwe medicijnen. Bij middelen die al decennia bestaan komen nog steeds nieuwe inzichten naar boven, bijvoorbeeld over gebruik bij ouderen, over combinaties die vroeger zeldzaam waren of over langdurig gebruik. Juist bij een oud en veelgebruikt middel is het aantal gebruikers zo groot dat een zeldzaam verschijnsel toch met regelmaat voorkomt. Een melding over een bekend middel is daarom net zo bruikbaar als een melding over een nieuw middel.